आपले स्वागत आहे!

Archive for ऑगस्ट, 2012

अधिकमास

                         ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
अधिक महिना.तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.
                         ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
शुक्रवार १५ (पौर्णिमा ) तसेच तारीख दिनांक ३१ ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
अधिकमास अधिक महिना याची माहिती व कृष्ण याची आरती लिहिली.
दही याचा नैवेद्द दाखवीत आहे.

          DSCF2761

अधिकमास

अधिकमास

अधिक असे पुण्याचा | मंत्र दिधे कल्याणाचा | पूज्यभाव हो तयाचा |
आचाराते लाभो गती | ॐ विष्णवे नम: | ॐ पुरुषोत्तमाय नम : |
ॐ श्रीकृष्णाय नम : | ॐ दामोदराय नम : |ॐ मुरलीधराय नम : |
|| ॐ शांति : शांति : शांति : ||

आरती श्रीकृष्णाची
येउनि मानवदेहा भुललो संसारी | धन सुत जाया माझी म्हणुनिया सारीं ||
नाही स्मरलो तुजला क्षणही कंसारी | वारी भवदु:खाते शरणागत तारी ||१||
जय देव जय देव जय राधारमणा | चकवी लक्ष योनी चौऱ्यांशी भ्रमणा ||धृ o ||
जाणत जाणत आपुले केले अनहीत | स्वेच्छे रतलो विषयी त्यजुनीया विहित ||
गेला जन्म सज्जनसंगा विरहित | त्वत्पदकमलीं मिनलें नाही हे चित्त ||जय o ||२||
केसे अगणित पातक आतां तुज पाहीं || आलों शरणागत रक्षीं लवलाही ||
करुणादृष्टी पूर्ण दीनाकडे पाही | विभवी कृष्ण दास मनिं येउनि राहीं ||जय o ||३||

अधिकमास

|| श्री अधिकमास ||
अधिकमास यांना धोंडोमास, मलमास,क्षयमास, अधिकमहिना अशी नावं आहेत.
कोणी कोणी पुरुषोत्तम मास पण म्हणतात.

अधिकमास

स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
अधिक महिना.तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.

dscf0825 dscf1827

अधिकमास

अधिकमासाचा इतर काही कथा

अधिकमासाच्या इतर कथा आहेत.पोथी-पुराणांत तया आढळतात.अधिकमासाचं महत्व त्यातही विशद केलेले आहे.अधिकमासाचे प्रिय वस्तूचा वा पदार्थाचा त्याग करावा. पुरुषोत्तम (श्रीकृष्ण)याची भक्ती करावी.त्यानं मनास सुख,शांती व समाधान लाभते.सर्वांचं
कल्याण होत.

इतर कथांमधून ही अशाच स्वरूपाचा उल्लेख आढळतो.’ गुणसुंदरी ‘,’द्रौपदी’ चंद्रकलाराणी इत्यादी च्या कथा या दीपपूजेच्या नेम,अधिकमास याचं महत्व विशद करतात.स्मिताविलासिनी इंद्रलोकीची अप्सरा, दुर्वास ऋषीच्या गळ्यात तिनं हार घातला.दुर्वासांना क्रोध आला. त्यांच्या शापानं अप्सरा पिशाच बनली.एका तपस्विनी नं तिला पुण्य दिलं.त्यामुळे तिचा उध्दार झाला. दुसऱ्यांच्या बागेतील फळं चोरून खाल्ली ‘म्हणून कदर्य नावाचा गृहस्थ पुढील जन्मी वानर बनला. तळ्याकाठच्या झाडावर वानर उद्या घेत होतं ते तळ्यात पडले,अधिकमास यात स्नानयोग घडला. त्या पुण्याई नं त्यानं स्वर्गलोक गाठला.रूपवती व मुग्धा सख्ख्या दोन जावा.अवंतपुरच्या त्या रहिवासी ! एकीला व्रताचरण केल्यानं मुरलीधर प्रसन्न झाले.तर पाहिलीस पश्चाताप झाला.काहीतरी पुण्यकर्म व्हावं ‘ अधिकमास ‘ याचं व्रत करावं व आपलं कल्याण साधावं.

ही अधिकमासाची साठा उत्तरांची कहाणी पाचां उत्तरी सुफल संपूर्ण |

मलमास


स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
अधिक महिना.तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.

DSCF2760

धोंडामास

द्रौपदीचा अपराध : पांडवांना द्दूत खेळण्याचा छंद होता.द्दूत म्हणजे जुगार,सट्टा !
द्दूतात पांडवांचा पराजय झाला. त्यांनी त्यांचे राज्य पणाला लावले.नंतर त्यांनी स्वत:ला व द्रौपदी ला पणास लावले.त्यातही त्यांचा पराजय झाला. त्यांच्या नशिबी १२ वर्ष वनवास व एक वर्षाचा अज्ञातवास आला.वनवासात असताना पांडवांस विविध क्लेशांस व व्यथांस तोंड द्दावे लागले;त्यामुळे त्यांनी श्रीकृष्णा चा धावा केला. पांडव म्हणाले,”भगवंता ! तुम्ही द्रौपदी चे बंधू आणि आमचे पाठीराखे ! आमचे हाल तुम्हाला बघावतात तरी कसे ?”

भ.श्रीकृष्ण म्हणाले. ” त्याला मी काय करणार ? ही सारी तुमच्या कर्माची फळं ! ती तुम्हाला भोगावीच लागणार |
द्दूतक्रीडेचा छंद तुम्हास भोवला.तुमच्या नशिबी अज्ञातवास आला.तुमच्याबरोबर तिलादेखील हे हाल भोगावेच लागणार ! पांडव आश्चर्याने म्हणाले,” ते कसे काय ?”

भ.श्रीकृष्ण म्हणाले,द्रौपदीचा अपराध पण तसाच आहे;पूर्वजन्माची मेधावी ब्राह्मणाची ती कन्या | आई बालपणी वारली. वडिलांनी तिंच लालन-पालन केलं. तिचं लग्न होण्यापूर्वीच त्यांना पण मरण आलं; मग मेधावतीनं शंकराची आराधना केली. ” मेधावातीची तपश्चर्या चालूच होती. तेवढ्यात नारदमुनी तेथे आले.ते म्हणाले,|”मुली, तू अधिकमास याचं व्रत कर. मुरलीधर ची पूजा कर.तुला उत्तम वर लाभेल.”

मेधावती म्हणाली, ” मी शंकरभक्त आहे.त्यांची मी आराधना करते.प्रत्यक्ष परमेश्वरा पुढे त्या मुरलीधराची काय कथा ? तेवढ्यात दुर्वास मुनी आले.त्यांना मेधावती च्या संभाषण याचा राग आला.ते म्हणाले,” मुली,तू पुरुषोत्तम याला कमी लेखतेस ? अधिकमास याचं व्रत तुला तुच्छ वाटतं. याचा परिणाम तुला भोगावा लागेल.पुढील जन्मी तुझे हाल होतील.ते तुला भोगावे लागतील.हा माझा तुला शाप आहे.”

” वरील शाप देऊन दुर्वास निघून गेले.मेधावतीला त्याचा पश्चात्ताप झाला.मेधावती पुढील जन्मी द्रौपदी बनली.आता ती फळं भोगीत आहे;पूर्वजन्माची ! मुनीने दिलेल्या शापाची ! !” पांडव म्हणाले, ” ही कथा झाली;पण आमच्या नशिबी आलेल्या व्यथांचं काय ? ”

श्रीकृष्णांनी मग पांडव यांची समजूत घातली.अधिकमास याचं व्रत पांडव यांना करण्यास सांगितलं. पांडव यांनी ते व्रत केले.पुण्यकर्मं केली.त्यांना त्यांचं राज्य परत मिळालं. ते सुखी-समाधानी झाले.

क्षयमास

स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
अधिक महिना.तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.

DSCF2754

कहाणी

व्यास : लोक पुरुषोत्तमाची भक्ती करायला लागले.त्यांची पापं नष्ट झाली.त्यांचं जीवन फुललं.त्यांच्या इच्छा फळाला आल्या.असतो अधिकमास पुण्यमास ठरला. आता त्याची कहाणी ऐकुया.

गुणसुंदरीचं भाग्य:

दृढधन्वा नावाचा राजा होता.हैहय हे त्याचं राज्य. त्याला एक राणी होती.तिचं नाव गुणसुंदरी. दोघही गुणवान, रूपवान होते.राज्यात सुख-शांती-समृद्धी होती.अशी समृद्धी पण विनाशास कारणीभूत ठरते. राजाला नेहमीच शंका यायची.एवढं सुख आपल्याला कसं बरं मिळालं ? जगात दु:खी लोक आहेत.त्यांना वेगवेगळ्या व्यथा आहेत.आज आपण सुखी आहोत.कदाचित उद्दा दु:खी असू;असं तर होणार नाही ना ?

वरील विचार मनात यायचे.राजा दु:खी व्हायचा.त्याचं मन त्याला खायचं. राणी त्याची समजूत घालायची, म्हणायची.” आतातरी आपण सुखी आहोत ना ? उद्दाचा विचार कशाला ? मात्र राजाचं विचारचक्र चालूच असायचं. तो आपल्याच मनाशी स्वप्न बघायचा ! आपल्याच वाट्याला एवढं सुख का यावं ? लोक तर भयंकर दु:खी आहेत. त्यांना खायला नाही.प्यायला नाही,मग आपणच सुखी कसे ?

राजाला वाटलं, आपण आज शिकारीला जावं. बंदूक घेतली.राजा घोड्यावर बसला.पुढे जंगलात जाऊ लागला. तो बराच दमला.त्याला पुढे तलाव दिसला.तलावात स्वच्छ पाणी होतं.आजूबाजूला झाडं होती. झाडांवर वेगवेगळे पक्षी होते.त्यांचं गुंजन सुरु होतं.राजा घोड्यावरून उतरला.तलावाच्या काठी बसला.  राजाचं विचारचक्र चालूच होतं.तेवढ्यात झाडांवरील पोपट बोलू लागला.
“राजा,कसलं तुमचं वैभव ! हे वैभव इंद्रियाचं आहे.त्याचं हे सुख आहे.ते सुख आत्म्याचं नाही. आत्म्याचं सुख वेगळं असतं.ते सुख मनाला शांती देतं.मनाची शांती मोठी असते.दान करा,धर्म करा.

त्यानं मनाला शांती मिळेल.तुम्हाला सुख लाभेल,परमार्थ घडेल,पुण्य घडेल.पुढील जन्मी ते तुम्हाला उपयोगी येईल.” राजा खुष झाला.पोपटाचा उपदेश त्याला पटला.त्याचं मन सुखावलं.पोपट उडून गेला.राजा घोड्यावर बसला. राजधानीत आला.त्यानं अंत:पूर गाठले.राणीची भेट घेतली.एकांतात तिला हकीगत सांगितली. राणीलाही पोपटाचा उपदेश पटला. ” राणी, हे आपलं भाग्याच  पोपटानं खरं सांगितलं. आपण चैन करतो,चैन म्हणजे मनाची शांती नाही.

ते खरं सुख नाही.पोपट शहाणा आहे.त्यानं आपल्याला उपदेश केला.तो का बरं केला असेल ? ” राणीचे विचार सुरु झाले.राजासारखीच ती विचार करू लागली. दिवसामागून दिवस गेले.बराच काळ लोटला.एक दिवस चमत्कार घडला. राजाचे विचार सुरुच होते.तो सिंहासनावर बसला होता.अचानक वाल्मीकी ऋषी आले. पहारेकऱ्यानं वर्दी दिली.राजानं त्यांना राजवाड्यात आणलं, त्यांचं स्वागत केलं.

राणीलाही आनंद झाला,तीही सोबत येऊन बसली.तिचे विचारचक्र चालू झाले. अचानक ती वाल्मीकींना म्हणाली, राणी : ” एवढ वैभव कसं बरं मिळालं असेल ? ते आम्हाला खुपतं.त्याचं दु:ख आम्हाला सलतं, पोपटानं ते राजाला सांगितलं.राजानं ते मला सांगितलं.

वाल्मीकी ऋषी : राणी,जरा शांत व्हा. विचार करायला वेळ द्दा. राजा-राणी ऋषीं पुढं बसली. मुनींनी ध्यानधारणा केली.तिचा त्याला उबग आला.वाल्मीकी ऋषी पुढे बोलू लागले. ” राजन, तुमच्या पुण्याईचं हे फळ आहे.पूर्वपुण्याचं हे प्रतीक आहे.पूर्वण्याईचं फळ फार मोठं असतं.”

मुनींनी त्याबात एक कहाणी सांगितली – प्राचीन काळी द्रविड देशात ताम्रपर्णी नावाची नदी वाहत होती.त्या नदीकाठी एक आश्रम होता. तिथले तुम्ही मूळचे रहिवासी. तेव्हा तुमचं नाव होतं,सुदेव व पत्नीचं गौतमी.दोघेही आनंदात रहात होता. बरेच दिवस झाले. पोटी संतान नव्हतं. म्हणून तुम्ही दु:खी झालात. मग तुम्ही विष्णूची आराधना केली. तेव्हा विष्णुदेव प्रसन्न झाले.” पुत्र संतान सोडून इतर काहीही मागा.”  असं ते म्हणाले.तेव्हा गरुडानं मध्यस्थी केली.गरुड म्हणाला,” देवा ! भक्ताची इच्छा पुरी करा. त्यातच तुमचा मोठेपणा आहे.तुमचं महत्व आहे.त्याना तुम्ही पुत्रसंतान द्दायला हवं .”

भगवान ‘ तथास्तु ‘ म्हणाले, ” पुत्रसुख अन् पुत्रशोकदेखील ! ”

कणसं

                                          ॐ
कणसं : कणसं पंधरा (१५) रुपये याला दोन आणली.मिळाली.
कणसं उंच असतात.कोवळे कावळे कणसं भाद्रपद ऑगष्ट महिना
मध्ये मिळतात.ज्वारीचे पण कणसं पूर्वी मिळत.आता मका याचे कणसं
मिळतात.कणसं हातगाडी वाले ह्यांच्या कडे कोळसा पेटलेला शेगडीत
भाजून मिळतात.मी आपले घरी गॅस शेगडी पेटवून कणसं भाजली.
कणसं याला तेल व मीठ लावून तसेच मीठ लिंबू लावून खातात दाताने.
कणसं याची दाणे सोलून भाजीत घालतात.टाकतात.तसेच हरबरा डाळ
भिजत घालून बारीक करून कणसं याचे दाने सोलून उसळ करतात.
पोहे मध्ये पण कणसं याचे सोललेले दाणे घालतात.टाकतात.

                DSCF2767

अधिकमास

                           ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
अधिक महिना.तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.

                              ॐ
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||१||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||२||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||३||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||४||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||५||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||६||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||७||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||८||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||९||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||१०||
हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण | हरे हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण ||११||

पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.

कहाणी

व्यास : लोक पुरुषोत्तमाची भक्ती करायला लागले.त्यांची पापं नष्ट झाली. त्यांचं जीवन फुललं.त्यांच्या इच्छा फळाला आल्या.असतो अधिकमास पुण्यमास ठरला. आता त्याची कहाणी ऐकुया.

गुणसुंदरीचं भाग्य

दृढधन्वा नावाचा राजा होता.हैहय हे त्याचं राज्य. त्याला एक राणी होती.तिचं नाव गुणसुंदरी. दोघही गुणवान, रूपवान होते.राज्यात सुख-शांती-समृद्धी होती.अशी समृद्धी पण विनाशास कारणीभूत ठरते. राजाला नेहमीच शंका यायची.एवढं सुख आपल्याला कसं बरं मिळालं ? जगात दु:खी लोक आहेत.त्यांना  वेगवेगळ्या व्यथा आहेत.आज आपण सुखी आहोत.कदाचित उद्दा दु:खी असू;असं तर होणार नाही ना ?

वरील विचार मनात यायचे.राजा दु:खी व्हायचा.त्याचं मन त्याला खायचं. राणी त्याची समजूत घालायची, म्हणायची.” आतातरी आपण सुखी आहोत ना ? उद्दाचा विचार कशाला ? मात्र राजाचं विचारचक्र चालूच असायचं. तो आपल्याच मनाशी स्वप्न बघायचा ! आपल्याच वाट्याला एवढं सुख का यावं ? लोक तर भयंकर दु:खी आहेत. त्यांना खायला नाही.प्यायला नाही,मग आपणच सुखी कसे ?

राजाला वाटलं, आपण आज शिकारीला जावं. बंदूक घेतली.राजा घोड्यावर बसला.पुढे जंगलात जाऊ लागला. तो बराच दमला.त्याला पुढे तलाव दिसला.तलावात स्वच्छ पाणी होतं.आजूबाजूला झाडं होती. झाडांवर वेगवेगळे पक्षी होते.त्यांचं गुंजन सुरु होतं.राजा घोड्यावरून उतरला.तलावाच्या काठी बसला. राजाचं विचारचक्र चालूच होतं.तेवढ्यात झाडांवरील पोपट बोलू लागला.
“राजा,कसलं तुमचं वैभव ! हे वैभव इंद्रियाचं आहे.त्याचं हे सुख आहे.ते सुख आत्म्याचं नाही. आत्म्याचं सुख वेगळं असतं.ते सुख मनाला शांती देतं.मनाची शांती मोठी असते.दान करा,धर्म करा. त्यानं मनाला शांती मिळेल.तुम्हाला सुख लाभेल,परमार्थ घडेल,पुण्य घडेल.पुढील जन्मी ते तुम्हाला उपयोगी येईल.”

राजा खुष झाला.पोपटाचा उपदेश त्याला पटला.त्याचं मन सुखावलं.पोपट उडून गेला.राजा घोड्यावर बसला. राजधानीत आला.त्यानं अंत:पूर गाठले.राणीची भेट घेतली.एकांतात तिला हकीगत सांगितली. राणीलाही पोपटाचा उपदेश पटला. ” राणी, हे आपलं भाग्याच ! पोपटानं खरं सांगितलं. आपण चैन करतो,चैन म्हणजे मनाची शांती नाही. ते खरं सुख नाही.पोपट शहाणा आहे.त्यानं आपल्याला उपदेश केला.तो का बरं केला असेल ? ”

राणीचे विचार सुरु झाले.राजासारखीच ती विचार करू लागली. दिवसामागून दिवस गेले.बराच काळ लोटला.एक दिवस चमत्कार घडला. राजाचे विचार सुरुच होते.तो सिंहासनावर बसला होता.अचानक वाल्मीकी ऋषी आले. पहारेकऱ्यानं वर्दी दिली.राजानं त्यांना राजवाड्यात आणलं, त्यांचं स्वागत केलं. राणीलाही आनंद झाला,तीही सोबत येऊन बसली.तिचे विचारचक्र चालू झाले.
अचानक ती वाल्मीकींना म्हणाली, राणी : ” एवढा वैभव कसं बरं मिळालं असेल ? ते आम्हाला खुपतं.त्याचं दु:ख आम्हाला
सलतं, पोपटानं ते राजाला सांगितलं.राजानं ते मला सांगितलं.

वाल्मीकी ऋषी : राणी,जरा शांत व्हा. विचार करायला वेळ द्दा. राजा-राणी ऋषीं पुढं बसली. मुनींनी ध्यानधारणा केली.तिचा त्याला उबग आला.वाल्मीकी ऋषी पुढे बोलू लागले. ” राजन, तुमच्या पुण्याईचं हे फळ आहे.पूर्वपुण्याचं हे प्रतीक आहे.पूर्वण्याईचं फळ फार मोठं असतं.”

मुनींनी त्याबात एक कहाणी सांगितली –
प्राचीन काळी द्रविड देशात ताम्रपर्णी नावाची नदी वाहत होती.त्या नदीकाठी एक आश्रम होता. तिथले तुम्ही मूळचे रहिवासी. तेव्हा तुमचं नाव होतं,सुदेव व पत्नीचं गौतमी.दोघेही आनंदात रहात होता. बरेच दिवस झाले.पोटी संतान नव्हतं. म्हणून तुम्ही दु:खी झालात. मग तुम्ही विष्णूची आराधना केली. तेव्हा विष्णुदेव प्रसन्न झाले.” पुत्र संतान सोडून इतर काहीही मागा.” असं ते म्हणाले.तेव्हा गरुडानं मध्यस्थी केली.गरुड म्हणाला,” देवा ! भक्ताची इच्छा पुरी करा. त्यातच तुमचा मोठेपणा आहे.तुमचं महत्व आहे.त्याना तुम्ही पुत्रसंतान द्दायला हवं .”

भगवान ‘ तथास्तु ‘ म्हणाले, ” पुत्रसुख अन् पुत्रशोकदेखील ! ” काही दिवसांनी ‘ गौतमीला ‘ पुत्ररत्न झाले.त्याचं नाव शुकदेव ठेवलं.शुकदेव हुशार अन् सुंदर सद्गुणी होता.दिवसामागून दिवस गेले.शुकदेव मोथा झाला. खूप शिकला. एके दिवशी फिरत-फिरत तो नदीवर आला.नदीला भरपूर पाणी होतं.त्याला पोहायची इच्छा झाली.तो पाण्यात शिरला.पोहू लागला;पण कर्म आड आलं.एके ठिकाणी खूप खोल पाणी होतं.पोहत पोहत तो तिथं आला.पाण्यात बुडाला अन् मरण पावला. गावात वार्ता पसरली.गौतमी-शुकदेव नदीतीरावर आले.पुत्र मेलेला दिसला.बाळाला त्यांनी मांडीवर घेतलं. ते शोक करीत बसले.पावसास सुरुवात झाली.त्यांच्या उपवास होता.

अधिकमासाचं व्रत त्यांनी केलं होतं.पुरुषोत्तमाची भक्ती घडली.ते पुण्यकर्म होतं. पुरुषोत्तम प्रसन्न झाले.त्यांनी शुकदेव यास जीवदान दिलं.शुकदेव-गौतमीस वर दिला. पुढील जन्मी तुम्ही राजा-राणी व्हाल !

अशी तुमची पुण्याई ! पूर्वजन्मी तूनही पुण्य केलं. त्याचं तुम्हाला फळ मिळालं.मी तुमचा पूर्वजन्मीचा पुत्र ! माझं नाव शुकदेव | ” पोपट म्हाणाला, अधिक महिना आहे. तुम्ही आता स्नान-दान करा. पुण्य करा.तुम्हालाही सुख-शांती व समाधान लाभेल ! ”

अधिकमास

                            ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष अधिकमास
महिना आहे. तसेच ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.
कागद व शाई याचे पेन याने कृष्ण याचा जप एका बैठकित
लिहिला आहे.आपणास वाचन करण्यास नक्कीच आवडेल.

             DSCF2758

कहाणी अधिकमासाची

कहाणी अधिकमासाची

ऐका कहाणी अधिकमासाची. आहे ही प्राचीन काळाची.आहे तिची घडण चंद्रसूर्याची. मानवंदना आहे देवदेवतांची | ही कहाणी कोणी कोणाला सांगितली,ते चित्त देऊन ऐका.

एकदा सर्व ऋषी-मुनी तपोवनात एकत्र बसलेले होते. तेव्हा व्यास महर्षीचे आगमन झाले.ते सर्व ऋषीमुनींना संबोधून म्हणाले,”आपण सर्वजण धर्माचे पालन करतोच.आपल्याला या वर्षात अधिकमासाचे आचरण करावयाचे आहे.”
ऋषींनी : “हा कोणता अधिकमास ? ”
व्यास : अधिकमास म्हणजे जास्तीचा महिना. वर्षाचे एकूण महिने बारा.तेरावा म्हणजे अधिकमास.
ऋषी : तो कशासाठी?
व्यास : चंद्रसूर्याच्या गतीमुळे दर वर्षी दहा दिवसांचा फरक पडतो.तीन वर्षांनंतर असा एकूण एक महिनाचा
फरक पडतो.एक महिना अधिक धरून कालगणनेचा मेळ बसविला आहे.हाच ‘अधिकमास.’याला ‘पुरुषोत्तम मास ‘
असेही म्हणतात.

आता सांगतो,तेराव्या महिना ची कहाणी.नीट ठेवावी ध्यानी.त्याला मान द्दावा सर्वांनी. सांगितली मला नारदमुनीं नी !
सारेजण शांत झाले.मन लावून ऐकू लागले.व्यास महर्षीं बोलू लागले –

नारदमुनी भूतलावर फिरत होते.जगातील सुखदु:खाचा आढावा घेत होते.मृत्युलोकातील माणसं नाना प्रकारची
सुखदु:ख भोगत आहेत ; पण त्यात सुखी लोकांचं प्रमाण फार कमी आहे.त्याचं काय बरं कारण असावं ?
नारदमुनी विचार करू लागले.विचार करीत करीत ते वैकुंठाला पोहोचले.भगवान विष्णू ध्यानस्थ बसले होते.

‘नारायण S नारायण S ‘ असा बराच जयघोष नारदांनी केला.नंतर नारदमुनी श्री विष्णूस म्हणाले,
“तुम्ही सर्वश्रेष्ठ देव आहात. पृथ्वीवरील लोकांचे लालान-पालनकर्ते आहात.मग तुम्ही कुणाची ”
आराधना करता,आणि ती कशासाठी करता,हे मला सांगू शकाल का ?”
विष्णू : ” नारदमुनी, तुम्ही म्हणता ते खरं आहे.तुम्ही आता बघून आलात. लोक पापं करताहेत.
त्यात पुण्याचं प्रमाण कमी आहे;पण त्यांनी केलेल्या पापं चं काय ?
त्यांची तर भरपाई झाली पाहिजे.
नारद : ती भरपाई कशी होईल ?
विष्णू : होईल, ती भरपाई पण होऊ शकेल.ती भरपाई करणारा अधिकमास आता येणार आहे.
नारद : अधिकमास ?
विष्णू : हो.पापांची भरपाई करणारा अधिकमास. या मासाचं आराध्य दैवत श्री पुरुषोत्तम आहेत. पुरुषोत्तम याची भक्ती करण्यानं सर्वांना सुख लाभेल आणि तो सुखाचा मार्ग मी दाखवीन. चंद्रसूर्य यांच्या गतीत फरक पडतो.त्याचा मेळ हा महिना घालतो.दर तीन वर्षांनी तो येतो.महिन्यात सूर्य संक्रमण नसते,म्हणून या महिन्यास ‘मलमास’ ही म्हणतात.या महिन्यात लग्नादी मंगल कार्ये करीत नाहीत. अधिकमास दु:खी झाला. आपली गाऱ्हाणी तो सांगू लागला. सर्व जण माझा तिरस्कार करतात. हौस नाही.मौज-मजा नाही.मला वाईट वाटले.मी ज्योतीत रत्नजडित सिंहासन आहे.त्या सिंहासन यावर पुरुषोत्तम (मुरलीधर) बसले आहेत,त्या त्या पुरुषोत्तमा चं दर्शन विष्णूं नी मालामासाला घडविलं.दर्शनान चमत्कार केला.त्या अधिकमासाला दिव्यरूप आलं. लोखंड याच सोनं झालं.
नारदमुनी : म्हणजे, मलमास याचं महत्व वाढलं म्हणायचं.
व्यास : हो.त्या महिन्यात पुण्यकर्म वाढलं.दीपदान, व्रत,नियम,उपवास इत्यादी.
नारदमुनी : त्या महिन्यामुळं मग काय झालं ?
व्यास :लोक पुरुषोत्तम याची (मुरलीधर )भक्ती करायला लागले.त्यांची पापं नष्ट झाली.
त्यांचं जीवन फुललं. त्यांच्या इच्छा फळाला आल्या.असा तो अधिकमास पुण्यंमास ठरला.

अधिकमास

                             ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायण वर्षाऋतु अधिकमास भाद्रपद शुक्लपक्ष
तसेच दिनांक तारीख ऑगष्ट २०१२ साल चालू आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती करतात.
मी रांगोळी ने जप लिहिला आहे.तो आपणास
वाचन करण्यास नक्की चं आवडेल !

                      DSCF2755

अधिक महिना

* चैत्र महिना पासून आश्विन महिना पर्यंत कोनताही एक आणि क्वचित फाल्गुन हे महिने अधिक येतात.
* पौष आणि माघ हे महिने कधीच अधिक येत नाहीत. मात्र मार्गशीर्ष, पौष आणि माघ हेच महिने काही  ( १२२, १४१, १९ अशा ) वर्षांनी क्षयमास होतात.
* एकदा आलेला अधिक महिना १९ वर्षांनी पुन: तोच अधिक येतो.
* क्षयमास आलेल्या वर्षात अधिक महिने २ येतात. क्षयमासापूर्वीचा अधिक हा सर्व कामांकरिता निषिध्द मानला जातो.
* पूर्वीच्या संवत्सरात ज्या महिन्यात कृष्ण पंचमीला सूर्यसंक्रांत असेल, तोच महिना पुढील वर्षी अधिक महिना येतो.

अधिक महिना मध्ये जावाई ला चांदीचे ताट व २१ अनारसे देतात.लेकीला हळद कुंकू साडी चोळी जोडवी देतात. सर्व सवाष्ण बाई जोडवी अधिक महिना त बदलतात.काचेच्या बांगड्या बदलतात.घालतात.गुरुजींना दिवा याचे वाण देतात.जेवण देतात.स्नान नदी समुद्र ह्या ठिकाणी करतात. गार पाणी याने स्नान करतात.नामस्मरण कुलदेवतेचे नामस्मरण करतात.नामस्मरण याने पुण्यलाभ होतो.देवदर्शन करतात.देवाचे चिंतन करतात.व्यथाचे निवारण होते.पोथी-वाचन करतात.ब्राह्मणाला पोथी दान करतात.

faral2

कृष्ण

स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
दक्षिणायन वर्षाऋतु अधिक भाद्रपद शुक्लपक्ष
तसेच ऑगष्ट २०१२ साल आहे.
पुरुषोत्तम म्हणजे कृष्ण याची भक्ती पूजा करतात.
मी संगणक मध्ये अकरा (११) वेळा जप लिहिला आहे. एकच
पेष्ट केले नाही. आपणास वाचन करण्यास नक्की चं आवडेल.

हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||१||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||२||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||३||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||४||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||५||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||६||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||७||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||८||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||९||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||१०||
हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे कृष्ण हरे हरे ||११||

श्री अधिकमास महात्म्य

|| श्री अधिकमास महात्म्य ||( व्रत व उपासना )

अधिकमास म्हणजे जास्तीचा महिना. दर तीन वर्षांनी येणाऱ्या या महिनास ‘अधिकमास ‘धोंडामास ‘ असे म्हणतात. शक संवत्सरात ३५५ दिवस, तर इंग्रजी वर्षात ३६५ दिवस असतात. त्या साठी शास्त्रकारांनी अधिकमास ठरविला आहे.दर तीन वर्षांनी (३२ महिने १६ दिवसांनी ) या अधिकमासा चे आगमन होते.

सूर्य प्रत्येक महिन्यास एक राशीचे संक्रमण करतो.अधिक महिन्यात सूर्याचे संक्रमण नसते; म्हणून अधिकमासास ‘मलमास’ असेही संबोधतात. या महिन्यात लग्नादी मंगलकार्य निषिद्ध असतात.

अधिकमासाचा स्वामी मुरलीधर श्रीकृष्ण आहे.अधिकमासात तीर्थस्थान, दानधर्म, उपवास, व्रते इत्यादी पुण्यकर्मे करतात.अधिकमासाचे आराध्य दैवत श्रीकृष्ण असल्याने त्याची मन:पूर्वक भक्ती करतात.

पुराणात अधिकमासाच्या कथा पुष्कळ आहेत. ‘ क्षयमास व अधिकमास ‘ अधिकमासात कोणत्याही राशीत सूर्याचे संक्रमण नसते.तसाही चमत्कार एखाद्दा महिनात घडून येतो.तेव्हा सूर्य दोन राशींचे संक्रमण करतो. त्या विशिष्ट महिन्यास ‘क्षयमास ‘असे म्हणतात.अशा वर्षात क्षयमास पाळण्याची पध्दत नसते. ते वर्ष १२ – १ = महिन्यांचे होईल ! या वर्षात दोन अधिक महिने येतात, म्हणजे ते वर्ष एकूण ११ +२ =१३ महिन्याचे होते. या दोन अधिक महिन्यांपैकी क्षयमासापूरवी अधिक महिना मंगलकार्य व पुण्यर्मास उपयुक्त नसतो. क्षयमासानंतर येणारा अधिक महिना वरील कार्यास उपयुक्त ठरतो.

क्षयमासाच्या या गणितात अनेक गमती-जमती आढळतात. १८२२ मध्ये क्षयमासाचे आगमन झाले होते. १९६३ मध्ये कार्तिकमासाचा क्षय झाला. या दोन कालावधीत १४१ वर्षांचे अंतर आहे.१९८२-८३ मध्येही म्हणजेच १९ वर्षांनी पौष महिन्याचा क्षय झाला, म्हणजेच पांचांगात पौष महिनाच नव्हता म्हणजे मार्गशीर्ष नंतर एकदम माघ महिना आला होता.

पौषातील संक्रांती चा नित्याचा सण १४ जानेवारी लाच आला होता. म्हणजेच मार्गशीर्ष कृष्ण अमावास्या हा पुण्यकाळ होता. आता २१०४ मध्ये क्षयमास यावयाचा आहे.क्षयमास सर्वसाधारण पणे कार्तिक, मार्गशीर्ष, पौष यापैकी एकच क्षयमास म्हणून संबोधला जातो.क्षयमास व त्यापूर्वी येणारा अधिकमास सर्व शुभ कार्यास वर्ज्य मानले जातात; तर क्षयमासानंतर येणारा अधिकमास पुण्यकार्यास उत्तम मानतात.

ब्लॉग पोस्ट ७७७ वां

ब्लॉग पोस्ट ७७७ वां : दिनांक तारीख २३ ऑगस्ट (८) २०१२ साल ला माझा ब्लॉग पोस्ट सातशे सत्याहत्तर ७७७ वां होत आहे.

सूर्य व सूर्यस्तुति || श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ|| लिहिले आहे.पुस्तक कॉपी असली तरी एवढे लिखान वाचून लिहितांना व घरात केव्हां ही चांगल वाटतं ! ह्या वयात ही नामस्मरण त्या निमित्त याने होतं !

तसेच मेरीची जीत, श्रावण अमावास्या, कांदा याची पात याची भाजी,मुळाचा पाला याची भाजी. भुईमुगाच्या शेंगा,पाऊस, जीवन असे बरेच विषय आहेत.लिहितांना खूप चांगल वाटतं.

पूर्वी पेन शाई कागद ह्या मध्ये काही लिहिले जायचे.आंगठा व चाफेकळी दोन बोटात धरून लिहिण्याची सवय असायची आता संगणक मराठी याचा वापर केला आहे मी सर्व जण हल्ली भाषा वापरून संगणक याचा वापर करतात.

आपण सर्वांनी वसुधालय ब्लॉग पोस्ट वाचून प्रतिक्रिया दिल्यात.भेटी दिल्यात त्या बध्दल बद्दल धंयवाद ! धन्यवाद !

भेटी ६८,८७८ आहेत.

DSCF2743 DSCF2745

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

           ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
नामसंकीर्तन साधन पैं सोपें |
जळतील पापें जन्मांतरींचीं ||१||
न लगती सायास जावें वनांतरी |
सुखें येतो घरा नारायण ||२ ||
ठाईंच बैसोनि करा एकचित्त |
आवडी अनंत आळवावा ||३||
रामकृष्ण हरि विठ्ठल केशवा |
मंत्र हा जपावा सर्वकाळ ||४||
याहूनि आणीक नाही पैं साधन |
वाहतसे आण विठोबाची ||५||
तुका म्हणे सोपें आहे सर्वांहूनि |
शहाणा तो धणी घेत आहे ||६||
देव गुज सांगे पंढरीसी या रे |
प्रेमें चित्ती घ्या रे नाम माझें ||१||
सकळही चालवी भार त्यांचा ||२||
भवसिंधु तारीन घ्या रे माझी भाक |
साक्ष पुंडलिक करुनि बोलें ||३||
हे जरी लटिकें नामयासी पुसा |
आहे त्या भरंवसा नामीं माझ्या ||४||
देवाचिये व्दारी उभा क्षणभरी |
तेणें मुक्ति चारी साधियेल्या ||१||
हरि मुखें म्हणा हरि मुखें म्हणा |
पुण्याची गणना कोण करी ||२||
असोनि संसारीं जिव्हे वेगु करी |
वेदशास्त्र उभारी बाह्या सदा ||३||
ज्ञानदेव म्हणे व्यासाचिये खुणे |
व्दाराकेचे राणे पांडवां घरीं ||४||

जीवन

                                                     ॐ
   लहान पणी वाटतं शाळा नको आई काकू मोठ्या माणसा सारखं व्हावा.
फिरायला मिळते.खाऊ करून खाता येते.नतंर वाटतं लग्न व्हावं हौस मौज करावी.
नवरा बरोबर गप्पा मारता येतात.मुलं व्हावीत.घर सुंदर असावं.नतंर वाटतं सुना जावाई
यावेत.नातवंड व्हावीत.जग बघावं एवढं सर्व होतं !अरे ! आपण मोठे झालो की ! आता आपले
दात नीट नाहीत.केस पांढरे झालेत.शरीर याचं कातड वयस्कर मऊ ओढलं जात.अरे !आता काय करायचं
तरी पण माणूस उद्दोगात राहतो.फिरायला जातो गप्पा मारतो.खान करतो.तरी त्याला आपण लहान असताना व
तरुण असताना कसे दिसत ह्याची आठवण आली की तेच बरं होतं !तरी पण किती माझी सत्तरी ऐंशी वर्ष झाली.
वाढदिवस थाटात करतो.हे खर जीवन !

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

            ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
एक तत्व नाम दृढ धरीं मना |
हरिसी करुणा येईल तुझी ||१||
तें नाम सोपें रे रामकृष्ण गोविंद |
वाचेसी सद्गद जपे आधीं ||२||
नामापरतें तत्व नाहीं रे अन्यथा |
वायां आणिक पंथा जाशी झणीं ||३||
ज्ञानदेव मौन जपमाळ अंतरीं |
धरोनि श्रीहरि जपे सदा ||४|| ध्रु || O ||
सर्व सुख गोडी साही शास्त्र निवडी |
रिकामा अर्धघडी राहूं नको ||१||
लटिका व्यवहार सर्व हा संसार |
वायां येरझार हरिवीण ||२||
नाममंत्र जप कोटी जाईल पाप
कृष्णनामीं संकल्प धरूनिराहे ||३||
निजवृत्ति काढी सर्व माया तोडी |
इंद्रियां सवडी लपूं नको ||४||
तीर्थव्रतीं भाव धरीं रे करुणा |
शांति दया पाहुणा हरि करी ||५||
ज्ञानदेवा प्रमाण निवृत्तिदेवीं ज्ञान |
समाधि संजीवन हरिपाठ ||६|| ध्रु o ||
अभंग हरिपाठ असती अठ्ठावीस |
रचिले विश्र्वासें ज्ञानदेवें ||१||
नित्य पाठ करी इंद्रायणी तीरीं |
होय अधिकारी सर्वथा तो ||२||
असावें स्वस्थ चित्त एकाग्रीं मन |
उल्हासें करून स्मरण जीवीं ||३||
अंतकाळी तैसा संकटाचे वेळीं |
हरि तया सांभाळी अंतर्बाह्य ||४||
संतसज्जनांनीं घेतली प्रचिति |
आळशी मंदमति केवीं तरे ||५||
श्रीगुरु निवृत्ति वचन प्रेमळ |
तोषला तात्काळ ज्ञानदेव ||६|| ध्रु o ||

भूईमुगाच्या शेंगा

                                    ॐ
भूई मुगाच्या मुगाच्या जमिनीत भूई मुगाच्या शेंगा येतात. भूई मुगाच्या शेंगदाणे
वाळवून शेंगदाणे तयार होतात.जुलै ऑगस्ट मध्ये अशा प्रकारचे भूईमुगाच्या शेंगा मिळतात.
मध्यंतरी ३० रुपये पावशेर असायचे. आज मला १५ रुपये पावशेर मिळाले.आणले.कांही भूई मुगाच्या
शेंगा भाजल्या.कांही कुकर मध्ये पाणी व मीठ व भूईमुगाच्या शेंगा गॅस पेटवून कुकर ठेवला तीन चार
शिट्या कुकरला दिल्या.कुकर मधील भुईमुगाच्या शेंगा मीठ पाणी घातल्या मुळे छान मऊ व खारट आतील
शेंगदाणे तयार झाले.कुकर गार करून चाळणीत घातले.पाणी निथळू दिले.गरम च खाण्यास चांगले लागतात.
भाजलेले भुईमुगाच्या शेंगा पण मीठ लावून तसे पण खाल्ले.खातात

               DSCF2739  DSCF2740

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

           ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
नित्य नेम नामीं ते प्राणी दुर्लभ |
लक्ष्मीवल्लभ तयांजवळी ||१||
नारायण हरि नारायण हरि |
भुक्ति मुक्ति चारी घरीं त्यांच्या ||२||
हरिवीण जन्म नरकचि पैं जाणा |
यमाचा पाहुणा प्राणी होय ||३||
ज्ञानदेव पुसे निवृत्तिसी चाड |
गगनाहूनि वाड नाम आहे ||४|| ध्रु || O ||
सात पांच तीन दशकांचा मेळा |
एकतत्वीं कळा दावी हरि ||१||
तैसें नव्हे नाम सर्व मार्गां वरिष्ठ |
तेथें कांहीं कष्ट न लगती ||२||
अजपा जपणें उलट प्राणाचा |
तेथेंही नामाचा निर्धार असे ||३||
ज्ञानदेवा जिणें नामेंवीण व्यर्थ |
रामकृष्णीं पंथ क्रमियेला ||४|| ध्रु O ||
जप तप कर्म क्रिया धर्म |
सर्वांघटीं राम भाव शुध्द ||१||
न सोडी हा भावो टाकी रे संदेहो |
रामकृष्णीं टाहो नित्य फोडी ||२||
जाति वित्त गोत कुळशीळ मात |
भजें कां त्वरित भावनायुक्त ||३||
ज्ञानदेवा ध्यानीं रामकृष्ण मनीं |
वैकुंठभुवनीं घर केलें ||४|| ध्रु || O ||
जाणीव नेणीव भगवंतीं नाहीं |
उच्चारणीं पाहीं मोक्ष सदा ||१||
नारायण हरि उच्चार नामाचा |
तेथें कळिकळाचा रीघ नाहीं ||२||
तेथील प्रमाण नेमवें वेदांसी |
तें जीवजंतूंसी केवीं कळे ||३||
ज्ञानदेवा फळ नारायण पाठ |
सर्वत्र वैकुंठ केलें असे ||४|| ध्रु O ||

रमजान ईद

                                                 ॐ
रमजान ईद : दिनांक तारीख २०१२ साल २० ऑगस्ट रमजान ईद आहे.
आमच्या भागात असेच मुस्लिम यांचे दुकान आहे.सर्वजण त्या दुकानात
दुध डाळी धान्य ब्रेड विकत घेतात.मी पण तेथून च सामान आणते. मला मावशी
म्हणतात. श्रावण अमावास्या झाली.मी सहज विचारले उपवास संपले !सोमवार
ला ईद आहे.म्हाणाले.पूर्वी आमचे साहेब असेच खीर खावयाला जात त्यांच्या बरोबर
घरी खीर पाठवीत.तर आज सकाळी दुकातील एकाने प्लॅस्टीक च्या पिशवीत खीर बांधून
पाठविली.मी म्हटले कांही देऊ का !नको! नको !खीर त शेवया दुध पिस्ता बदाम काजू साखर छान खीर
आहे.झाली.कसे माणसं जोडली जातात.पूर्वी च्या दुकानात कर्नाटक ह्यांनी घरी येऊन लग्नाची पत्रिका दिली.
असेच जैन दुकान ह्यांनी असेच बिस्कीट चा पुडा दिला.आपण पैसे देऊन सामान आणतो हे जरी खर असलं
तरी वागणूक कशी आहे माणुसकी लक्षात येते.
आज २० ऑगस्ट माजी पंतप्रधान श्री राजीव गांधी यांचा वाढदिवस असतो.

         DSCF2737 DSCF2738

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

             ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
हरिवंश पुराण हरिनाम संकीर्तन |
हरिवीण सौजन्य नेणें काहीं ||१||
त्या नरा लाधलें वैकुंठ जोडलें |
सकळही घडलें तीर्थाटन ||२||
मनोमार्गें गेला तो येथें मुकला |
हरिपाठीं स्थिरावला तोचि धन्य ||३||
ज्ञानदेवा गोडी हरिनामाची जोडी |
रामकृष्णिं आवडी सर्वकाळ ||४|| ध्रु O ||
नामसंकिर्तन वैष्णवांची जोडी |
पापें अनंत कोडी गेलीं त्यांचीं ||१||
अनंत जन्मांचें तप एक नाम |
सर्व मार्ग सुगम हरिपाठ ||२||
योग याग क्रिया धर्माधर्म माया |
गेले ते विलया हरिपाठीं ||३||
ज्ञानदेवा यज्ञ याग क्रिया धर्म |
हरिवीण नेम नाहीं दुजा ||४|| ध्रु O ||
वेदशास्त्रप्रमाण श्रुतीचें वचन |
एक नारायण सार जप ||१||
जप तप कर्म हरिवीण धर्म |
वाउगाची श्रम व्यर्थ जाय ||२||
हरिपाठीं गेले ते निवांतचि ठेले |
भ्रमर गुंतले सुमनकळिके ||३||
ज्ञानदेवा मंत्र हरिनामाचें शस्त्र |
यमें कुळगोत्र वर्जियेलें ||४|| ध्रु O ||
काळ वेळ नाम उच्चरितां नाहीं |
दोन्ही पक्ष पाहीं उध्दरती ||१||
रामकृष्ण नाम सर्व दोषां हरण |
जड जीवां तारण हरि एक ||२||
नाम हरि सार जिव्हा या नामाची |
उपमा त्या दैवाची कोण वानी ||३||
ज्ञानदेवा सांग झाला हरिपाठ |
पुर्वजां वैकुंठ मार्ग सोपा ||४|| ध्रु O ||

कांद्याचीपात

                                                ॐ
कांदा याची पात : कांद्याचीपात : कांदाचीपात भाजी पाच (५)एक जुडी पेंडी मिळाली.
मी एक पेंडी घेतली.कांदाचीपात धुतली.बारीक विळीने चिरली.कांदा व कांदाचीपात दोन्ही
एकत्र केली.गॅस पेटवून पातेले ठेवले तेल मोहरीची फोडणी केली.त्या फोडणीत चिरलेली
कांदा व कांदाचीपात घातली.टाकली.कळत न कळत पाणी घातले.झाकण ठेवले.चांगली
कांदा व कांदाचीपात शिजली.मीठ, लाल तिखट, हळद,हिंग घातला नाही.कांदा याचा वास चांगला येतो.
परत परतून घेतले.हरबरा डाळीचे पीठ लावतात.मी लावले.नाही नुसती परतून चांगली लागते.एक चमचा
शेंगदाणे कूट घातला परत झाकण ठेवून कांदा कांदाचीपात मीठ,लाल तिखट शेंगदाणे चा कूट एकत्र करून वाफ
आणली.चांगली कांदा व कांदाचीपात याची भाजी तयार झाली.केली.डिश मध्ये काढून छायाचित्र काढले मी चं!
कोणताही पदार्थ मध्ये मीठ तिखट तेल मोहरी पाणी याची चव असते.मूळ चं भाजी उसळ यांना चव असते.तीच
चव ठेवावी म्हणजे पदार्थ याला चव येते असते.
माझ्या सौ.सासूबाई नेहमी म्हणत कोल्हापूर ला पदार्थ याला चं चव आहे.पूर्वी सकाळ चे सकाळी व रात्रीचे
रात्री पदार्थ पोळी पण संपत.संध्याकाळी भाकरी इतर भाजी असे.फ्रीज घरी नसायचे चं.

                         

                         DSCF2735    DSCF2736

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

          ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||

हरिबुध्दि जपे तो नर दुर्लभ |
वाचेसी सुलभ रामकृष्ण ||१||
रामकृष्ण नामीं उन्मनी साधली |
तयासी लधली सकळ सिध्दि ||२||
सिध्दि बुध्दि धर्म हरिपाठीं आले |
प्रपंची निवाले साधुसंगे ||३||
ज्ञानदेव नामें रामकृष्ण ठसा |
तेणें दशदिशा आत्माराम ||४|| ध्रु O ||
हरिपाठ कीर्ति मुखें जरी गाय |
पवित्र तो होय देह त्याचा ||१||
तपाचें सामथ्यें तपिन्नला अमूप |
चिरंजीव कल्प वैकुंठिं नांदे ||२||
मातृ पितृ भ्राता सगोत्र अपार |
चतुर्भुज नर होउनि ठेले ||३||
ज्ञान गूढ गम्य ज्ञानदेवा लाभलें |
निवृत्तीनें दिधलें माझे हातीं ||४|| ध्रु O ||

निसर्ग गुलमोहर

गुलमोहर : भर उन्हाळा एप्रिल व मे महिनात उत्तरायण शिशिर ऋतु
फाल्गुन व चैत्र पाडवा हया महिनात गुलमोहर ला छान लाल,
पिवळी,केशरी फुले येतात.गुलमोहर अगदी भरून भर उन्हात ताजा तवाना
उभा असतो.पाहंतान पण मस्त टवटवीत वाटतो दिसतो.आमच्या अपार्टमेंट मध्ये
पण पिवळे लाल रंगाचे गुलमोहर चे झाडं आहे. गुढी उभी केली की पिवळे फुल व हिरवी
पान व गुढी छान दिसते.

तसेच एक झाड त्यालाच हिरवी पान पांढरे आकाश केशरी फुल गुलमोहर ची असे एकत्र मिळून
भारत याचा झेंडा ध्वज तयार झाला आहे. चक्र म्हणजे सर्व प्रांत एकत्र आकाश आहे.
एकाच झाडाला हिरवा पांढरा केशरी रंग आहे याचे छायाचित्र फोटो संगणक मध्ये मिळाले आहे.
ते मी ब्लॉग मध्ये एक झाड केशरी पांढरा हिरवा रंग असलेले मी दाखवीत आहे.भारत झेंडा निसर्ग
याने केलेला आहे पाहण्यास नक्कीच छान वाटणार !

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

          ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
समाधि हरिची समसुखेंवीण |
न साधेल जाण व्दैतबुध्दि ||१||
बुध्दिचें वैभव अन्य नाहीं दुजें |
एका केशवराजें सकळ सिध्दि ||२||
ऋध्दि सिध्दि निधि अवघीच उपाधि |
जंव त्या परमानंदीं मन नाहीं ||३||
ज्ञानदेवा रम्य रमलें समाधान |
हरिचें चिंतन सर्वकाळ ||४||ध्रु O ||
नित्य सत्य मित हरिपाठ ज्यासी |
कळीकाळ त्यासी न पाहे दृष्टीं ||१ ||
रामकृष्ण उच्चार अनंत राशी तप |
पापाचे कळप पळती पुढें ||२||
हरि हरि हरि हा मंत्र शिवाचा |
म्हणती जे वाचा तयां मोक्ष ||३||
ज्ञानदेवा पाठ नारायण |
पाविजे उत्तम निजस्थान ||४|| ध्रु O ||
एक नाम हरि व्दैतनाम दुरी |
अव्दैतकुसरी विरळा जाने ||१||
समबुध्दि घेतां समान श्रीहरि |
शमदमावरी हरि झाला ||२||
सर्वांघटीं राम देहादेहीं एक |
सूर्य प्रकाशक सहस्त्ररश्मि ||३||
ज्ञानदेवा चित्तीं हरिपाठ नेमा |
मागिलिया जन्मां मुक्त झालों ||४|| ध्रु O ||

श्रावण अमावास्या

                                         ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर दक्षिणायन वर्षाऋतु
आश्लेषा नक्षत्र कर्क राशिप्रवेश शुक्रवार श्रावण कृष्णपक्ष ३० दर्श पिठोरी अमावास्या
तसेच दिनांक तारीख १७ ऑगस्ट २०१२ साल आहे.
पोळा मातृदिन आहे.
हा दिवस पोळा अमावास्या भारतीय पंचाग प्रमाणे मातृदिन साजरा करतात.
बैल याची पूजा करतात.शेवया ची खीर करतात.साधी कणिक याची पुरी करतात.
मुलगा व मुलगी यांना आई दोरे याला हळद कुंकू लावून वाण देते.शेवया ची खीर पुरी देते
अशा प्रकारे पोळा श्रावण अमावास्या मातृदिन साजरा करतात.

                    DSCF2733 शेवया

                  DSCF2723    DSCF0356

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

        ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ ||
त्रिवेणी संगमीं नाना तीर्थें भ्रमीं |
चित्त नाहीं नामीं तरी तें व्यर्थ ||१||
नामासी विन्मुख तो नर पापिया |
हरिवीण धांवया न पवे कोणी ||२||
पुराणप्रसिध्द बोलिले वाल्मीक |
नामें तिन्ही लोक उध्दरती ||३||
ज्ञानदेव म्हणे नाम जपा हरीचें |
परंपरा त्याचें कुळ शुध्द ||४||ध्रु O ||
हरि उच्चारणीं अनंत पापराशी |
जातील लयासी क्षनमात्रें ||१||
तृण अग्निमेळें समरस झालें |
तैसें नामें केलें जपतां हरि ||२||
हरि उच्चारणीं मंत्र पैं अगाध |
पळे भूतबाधा भेणें तेथें ||३||
ज्ञानदेव म्हणे हरि माझा समर्थ |
न करवे अर्थ उपनिषदां ||४|| ध्रु O ||

तीर्थ व्रत नेम भावेंवीण सिध्दि |
वायांचि उपाधि करिसी जना ||१||
भावबळें आकळे एऱ्हवीं नाकळे |
करतळीं आंवळे तैसा हरि ||२||
पारियाचा रवा घेतां भूमीवरी |
यत्न परोपरी तैसें ||३||
ज्ञानदेव म्हणे निवृत्ति निर्गुण |
दिधलें संपूर्ण माझे हातीं ||४||ध्रु O ||

स्वातंत्र्य

                                         ॐ
स्वातंत्र्य : देश स्वातंत्र्य झाला.लोकशाहि आहे.खूप देशाशाठी कांहीं तरी करावे
वाटणं सहाजिक चं आहे. सर्व नागरिकांना सोयी सवलती नोकरी हवी आहे.
आपला प्रांत मोठा सोयी सवलती चा हवा आहे.हे पूर्ण पटत.
म्हणून सरकार च्या बस गाड्या इतर वाहन खराब करून कोटी चे नुकसान होते
ते भरून येत नाही दुरुस्त करणे ही होत नाही दुसऱ्या देशा चा ध्वज झेंडा जाळून कधी ही
ही चूक भरून निघणार नाही.प्रत्येक ध्वज झेंडा मध्ये प्रत्येक नागरीक असतो.ही जाणीव
ठेवणे गरजेचे आहे.
आज १५ ऑगष्ट आहे. पण पेपर वर्तमान पत्र उघडल्या नंतर माजी महाराष्ट्र मुख्यमंत्री विलासराव देशमुख
यांचे निधन बातमी !हळहळ वाटली.१५ ऑगष्ट चा दिवस झेंडा उभा केला असला तरी
मनात रुखरुख आहे सर्वांच्याच !दुसऱ्या देशा चा स्वातंत्र्य दिवस आपण त्यांचा ध्वज झेंडा जाळतो.
आपला ध्वज १५ ऑगष्ट ला कसा उभा आहे हे लक्षात येते.
कोणत ही काम विचार पूर्वक विचार पूस करून करायला हवें !

                             DSCF2729

श्रीज्ञानदेव-हरिफाठ

         ॐ
|| श्रीज्ञानदेव-हरिफाठ ||
संतांचें संगति मनोमार्ग गति |
आकळावा श्रीपति येणें पंथें || १ ||
रामकृष्ण वाचा भाव हा जिवाचा |
आत्मा जो शिवाचा रामजप || २ ||
एक तत्व नाम साधिती साधन |
व्दैताचें बंधन न बाधिजे || ३ ||
नामामृत गोडी वैष्णवां लाधली |
योगियां साधली जीवनकळा || ४ ||
सत्वर उच्चार प्रल्हादीं बिम्बला |
उध्दवा लाधला कृष्णदाता || ५ ||
ज्ञानदेव म्हणे नाम हें सुलभ |
सर्वत्र दुर्लभ विरळा जाणे || ६ ||
विष्णुवीण जप व्यर्थ त्याचें ज्ञान |
रामकृष्णिं मन नाहीं ज्याचें || १ ||
उपजोनि करंटा नेणें अव्दय वाटा |
रामकृष्णिं पैठा कैसेनि होय || २ ||
व्दैताची झाडणी गुरुविणें ज्ञान |
त्यां कैचें कीर्तन घडे नामीं || ३ ||
ज्ञानदेव म्हणे सगुण हें ध्यान |
नामपाठ मौन प्रपंचाचें || ४ || ध्रु O ||

१५ ऑगस्ट


तारीख दिनांक १५ ऑगस्ट २०१२ साल ला
भारत स्वतंत्र होऊन ६५ वर्ष पूर्ण होत आहेत !
स्वतंत्र भारत व भारत याचा झेंडा !
यांना माझा नमस्कार !

DSCF2730  DSCF2729

dscf1897


श्री अरविंद घोष यांचा १५ ऑगस्ट ला वाढदिवस असतो !
श्री अरविंद घोष गुरुं नां माझा नमस्कार !

DSCF1417   DSCF1736

श्रीज्ञानादेव-हरिपाठ

                 ॐ
|| श्रीज्ञानादेव – हरिपाठ ||
साधुबोध झाला तो नुरोनियां ठेला |
ठायींच मुराला अनुभवें || १ ||
कापुराची वाती उजळली ज्योति |
ठायींच समाप्ति झाली तैसी || २ ||
मोक्षरेखें आला तो भाग्यें विनटला |
साधूंचा अंकिला हरीभक्त || ३ ||
ज्ञानदेवा गोडी संगति सज्जनीं |
हरी दिसे जनीं वनीं आत्मतत्वीं || ४ || ध्रु ||
पर्वताप्रमाणें पातक करणें |
वज्रलेप होणें अभक्तांसी || १ ||
नाहीं ज्यासी भक्ति तो पतित अभक्त |
हरिसी न भजत दैवहत || २ ||
अनंत वाचाळ बरळती बरळ |
त्यां कैसेनि गोपाळ पावे हरि || ३ ||
ज्ञानदेवा प्रमाण आत्मा हा निधान |
सर्वांघटीं संपूर्ण एक नांदे || ४ || ध्रु O ||

श्रावण सोमवार

                         ॐ
स्वस्ति श्रीशालिवाहन शक १९३४ नंदननाम संवत्सर
श्रावण कृष्णपक्ष चौथा सोमवार शिवमुष्टि जवस एकादशी
असली तरी शिवाला महादेव यांना जवस देतात.
तसेच दिनांक तारीख १३ ऑगस्ट (८) २०१२ सोमवार आहे.
कोल्हापूर येथील महालक्ष्मी मंदिर येथे वरील दगडा च्या पायऱ्या
वाकड्या असल्या तरी भक्त त्या महादेवाला जातात.तेथे गणपती चे
पण देऊळ आहे.अंधार असतो थोड पुढे नंदी पण आहे.त्याचे पण दर्शन घेतात.
मी काल तेथे गेले होते प्लॅस्टिक च्या पिशवीत वाटीभर जवस नेले व महादेवाला दिले.
नुसते टाकले तर वाहून फुकट जातात.इतर भक्त पण बेलाच पण व इतर देत होते.
अतिबलेश्वर, स्टॅन्ड जवळ वटेश्वर मंदिर उत्तरेश्वर पेठेतील महादेव मंदिर मंगळवार
पेठेतील रावणेश्वर व कैलासगड ची स्वारी काशीविश्वेश्वर मंदिर कपिलतीर्थ मंदिर
शुक्रवार पेठेतील ऋणमुक्तेश्वर मंदिर सोमेश्वर मंदिर आणि लहान मोठ्या महादेव येथे
भक्त भाविक गर्दीने देवदर्शन घेतले आहे.

                       DSCF2731

श्रीज्ञानदेव – हरिपाठ

        ॐ
|| श्रीज्ञानदेव – हरिपाठ ||
भावेंविण भक्ति भक्तिवीण मुक्ति |
बळेंवीण शक्ति बोलूं नये || १ ||
कैसेनि दैवत प्रसन्न त्वरित |
उगा राहे निवांत शिणसी वायां || २ ||
सायास करिसी प्रपंच दिननिशीं |
हरिसी न भजसी कोण्या गुणें || ३ ||
ज्ञानदेव म्हणे हरिजप करणें |
तुटेल धरणें प्रपंचाचें || ४ || ध्रु O ||
योगयाग विधि येणें नोहे सिध्दि |
वायांचि उपाधि दंभ धर्म ||१ ||
भावेंवीण देव न कळे नि:संदेह |
गुरुविणें अनुभव कैसा कळे || २ ||
तपेंवीण दैवत दिधल्याविण प्राप्त |
गुजेंवीण हित कोण सांगे || ३ ||
ज्ञानदेव सांगे दृष्टांताची मात |
साधूंचे संगतीं तरणोपाय || ४ || ध्रु O ||

श्रीज्ञानदेव-हरिपाठ

        ॐ
|| श्रीज्ञानदेव – हरिपाठ ||
चहुं वेदीं जाण षट्शास्त्रीं कारण |
अठराही पुराणें हरिसी गाती || १ ||
मंथुनि नवनीता तैसें घे अनंता |
वायां व्यर्थ कथा सांडी मार्ग || २ ||
एक हरि आत्मा जीव शिव समा |
वायां तूं दुर्गमा न घालीं मन || ३ ||
ज्ञानदेवा पाठ हरि हा वैकुंठ |
भरला घनदाट हरि दिसे || ४ || ध्रु O ||
त्रिगुण असार निर्गुण हें सार |
सारासार विचार हरिपाठ || १ ||
सगुण निर्गुण गुणाचें अगुण |
हरिवीण मन व्यर्थ जाय || २ ||
अव्यक्त निराकार नाहीं ज्या आकार |
जेथुन चराचर हरिसी भजे || ३ ||
ज्ञानदेवा ध्यानीं रामकृष्ण मनीं |
अनंत जन्मोनि पुण्य होय || ४ || ध्रु O ||

श्रीज्ञानदेव – हरिफाठ

        ॐ
|| श्रीज्ञानदेव – हरिफाठ ||
( भजनं – जय जय राम कृष्ण हरि || )
सुंदर तें ध्यान उभें विटेवरी |
कर कटावरी ठेवूनियां || १ ||
तुळसीहार गळां कांसे पितांबर |
आवडे निरंतर हेंचि ध्यान || २ ||
मकरकुंडलें तळपती श्रवणीं |
कंठीं कौस्तुभमणि विराजित || ३ ||
तुका म्हणे माझें हेंचि सर्व सुख |
पाहीन श्रीमुख आवडीनें || ४ ||
देवाचिये व्दारीं उभा क्षणभारी |
तेणें मुक्ति चारी साधियेल्या ||१ ||
हरि मुखें म्हणा हरि मुखें म्हणा |
पुण्याची गणना कोण करी || २ || ध्रुपद||
असोनि संसारीं जिव्हे वेगु करी |
वेदशास्त्र उभारी बाह्या सदा || ३ ||
ज्ञानदेव म्हणे व्यासांचिये खुणे |
व्दाराकेचे राणे पांडवां घरीं || ४ || ध्रुपद ||

हेतू व बोध

     ॐ
हेतू व बोध
परमेश्र्वरासंबंधाने ज्यांनी म्हणून आजवर विचार
केला, त्या सर्वांना आपल्या मनास पटल्या त्या ईशप्रात्पीच्या
दिशा दाखवून दिल्या. कोणी अग्नीची तर कोणी सूर्याची योग्यता
विशेष आहे असे मानून त्याच्या उपासनेचे गाइले.
कांलांतराने सर्व शक्तींचे अधिष्ठान एकच परमेश्र्वर आहे असे ठरले.
सूर्य, चंद्र,वायू,अग्नी,तारांगण,महासागर याम्च्याव्दारे परमेश्र्वराच्या
अगाधत्वाबाद्दल कल्पना होत असून त्यांच्या उपासनेच्या योगाने
परमपदाची प्राप्ती करून घेण्याचा पंथ खरोखर उदात्त स्वरूपाचा होय.
श्रीसूर्यनारायण सर्वांस आयुरारोग्य व ज्ञानप्रकाश देवो हीच त्याच्या
चरणी प्रार्थना आहे.
  * * *

सौ. सूनबाई


सौ.सूनबाई (सौ .अनु )
मी व हे सौ.सूनबाई व मुला कडे अमेरिका येथे गेलो होतो.
त्यांनी असाच रेडीओ लावला.त्यात गाणं ओळखायचं व कोण
कोणी लिहिले कोणत्या सिनेमात आहे हे झटपट रेडोओ वर सांगायचे.
लवकर सांगितले की पहिला नंबर देत.व निकाल पण सर्व गाणी झाल्या नंतर लगेच चं
देत. आमच्या सौ सूनबाई ला पहिला क्रमांका चे बक्षीस मिळाले.त्यात ड्रेस वा किंवा साडी मिळाली.
आमच्या सौ.सुनबाई हिने मला मॉल मध्ये नेले. व साडी पसंत करायला सांगितली.व ती बक्षीस याची साडी
सौ.सूनबाई सौ अनु ने मला दिली.तिच्या बक्षीस ची साडी मला घेतांना पण मला अभिमान झाला वाटला.
मी ती बक्षीस ची साडी नसले.सौ सुनबाई हिने माझा बक्षीस च्या साडीचा माझा फोटो काढला.
आपल्याला मिळालेले बक्षीस आपल्या सौ.सासू ला (त्यावेळा ) द्दावे द्यावे ही चं मोठी आदराची ठेवण आहे.
तूं तूं मे मे

DSCF3385.jpg

मुळा

                                         ॐ
मुळा : सकाळी ८ वाजतां मुगाची डाळ भिजत टाकली. घातली.
संध्याकाळी ६ वाजतां पर्यंत मुगाची डाळ चांगली मऊ झाली.भिजली.
राहिलेला मुळा विळीवर बसून विळी च्या पाताने भाजी सारखा चिरून घेतला.
गॅस ची शेगडी पेटवून भांडे ठेवले तेल मोहरी ची फोडणी केली.तेल मोहरी च्या
फोडणीत भिजलेली मुगाची डाळ घातली.टाकली.हरबरा डाळ पण चालते.हरबरा डाळीचे
पीठ मुळाच्या पाला याला लावले.आता मुग डाळ वेगळी चव असावी.मुगाच्या डाळीत पाणी
घालून मुगाची डाळ शिजविली.मुळा चिरलेला भाजी मुगाच्या डाळीत घातला.परत थोड पाणी
घालून मुळा व मुगाची डाळ शिजविली.पचण्यास व चावण्यास सोपे जाते.पांचट होत नाही.
नंतर हळद मीठ लाल तिखट घातले. झाकण ठेवून वाफ आणली.थोडे पाणी रस मुळाच्या व
मुगाच्या डाळीत तिखट मीठ हळद तेल मोहरी फोडणी सर्व वाफ झाकण ठेवून आणली.
छान मुळा मुगाची डाळ तिखट मीठ हळद तेल मोहरी ची फोडणी सर्व एकत्र भाजी बाऊल मध्ये
काढली.फोटो काढला. मीच !

                                        DSCF2726

सूर्योपासना

सूर्योपासना
सूर्योपासना करण्याची पध्दती वेदकाली होती हे
सूर्यासंबंधीच्या प्रार्थनावरून स्पष्ट दिसते.सूर्य
आपल्या पापांचे क्षालन करतो अशी प्राचीन आर्यांची
भावना असल्यामुळे त्यांनी आपल्यास पापमुक्त
करण्यासाठी सूर्याची प्रार्थना केलेली ऋग्वेदात आढळते.
आठवड्यातील पहिल्या वारास जुन्या कालापासून सूर्याचे
नाव देण्यात आले आहे.यावरून जगात सर्वत्र सूर्याबद्दल प्राचीन
काळापासून पूज्यभाव व्यक्त होत आहे असे दिसते.ज्याप्रमाणे
शिवोपासकांना शैव,विष्णूच्या भक्तांना वैष्णव, त्याचप्रमाणे
सूर्यभक्तांना सौर असे म्हणतात. सूर्यनारायणाची प्रार्थना त्रिकाळ
करणे हे आजतागायत वैदिक धर्माचे एक प्रधान अंग होऊन बसले आहे.

DSCF2702

मुळा व मुळा चा पाला

                                         ॐ
मुळा व मुळा चा पाला : मुळाचा पाला सगट पांच रुपये (५) एक मिळाला.
मी १० दहा रुपये चे दोन पाला सगट मुळा आणला. घेतला.मुळा चा पाला एकत्र केला.
धुतला.विळी वर बसून ताटात मुळा चा पाला विळी च्या पातीने बारीक चिरून घेतला.
गॅस पेटवून पातेले ठेवले.तेल व मोहरी ची फोडणी केली.फोडणीत चिरलेला मुळा चा पाला
घातला.पाणी अर्धा भांड मुळाच्या पाल्याच्या भाजीत घातले.चांगले.शिजवू दिले.मुळाचा पाला
शिजल्या नंतर लाल तिखट मीठ हळद घातली.हिंग घातला नाही.मुळा चा वास चांगला येतो.
सर्व हलवून घेतले.त्यात डाव भर चना हरबरा डाळीचे पीठ घातले.परत मुळा चा पाला हरबरा डाळीचे
पीठ लाल तिखट मीठ हळद एला मोहरी ची फोडणी सेवा एकत्र हलवून वाफं आणली.परत हलवून वाफं आणली.
मुळा चा पाला याची भाजी चांगली केली.तयार झाली.बाऊल मध्ये मध्ये काढली.मुळा चा पाला ची भाजी शिजे पर्यंत
पांढरा मुळा किसणीने थोडा किसाला.त्यातील पाणी पिळले नाही.मुळाच्या किसा मध्ये मीठ शेंगदाणे याचा दोन चमचे कुट
घातला तिखट घातले नाही.मुळा तिखट असतो तेवढा व ती चव चांगली लागते .मुळाची कोशिंबीर तयार केली.
मुळाचा पालाची भाजी व मुळा ची कोशिंबीर तयार केली.त्याचे छायाचित्र फोटो काढला मीचं !

                   DSCF2720 DSCF2721  DSCF2722

शास्त्रोक्त विधी व रूढी

               ॐ
शास्त्रोक्त विधी व रूढी
या सप्तमीला पूर्वदिवशी उपोषण करावे व रात्र
संपताच अरुणोदयसमयी मस्तकावर दीप धारण
करून स्वच्छ व निश्र्चल अशा पाण्यात शिरावे,तेथे
सूर्योदयापर्यंत स्नान केल्यानंतर पुन्हा मस्तकावर दीप
घेऊन सूर्याचे ध्यान करावे व तो दिवा पाण्यात सोडून
द्दावा तसेच दुसरेही दिवे सूर्याप्रीत्यर्थ पाण्यात तरंगत
सोडावेत स्नानाच्या वेळी रुईची, बोरीची सातसात
पाने मस्तकावर ठेवून घ्यावी.स्नान व श्रीसर्यनारायणाची
प्रार्थना करून घरी आल्यावर देव तर्पण करून तुळसीवृंदानासमोर
सूर्यासह सात घोडे जुंपलेल्या रथाचे चित्र काढावे व त्याची पूजा करून,
गोवऱ्या पेटवून त्यांच्यावर मातीचा भाड्यांत तयार केलेल्या दह्याच्या
खिरीचा सूर्यास नैदेद्द दाखवावा. ब्राह्मणास धनधान्याचे दान द्दावे,ब्राह्मण व
सुवासिनी यांच्यासमवेत भोजन करावे.आपल्याकडे रथसप्तमीप्रीत्यर्थ खीर
करण्याचा संप्रदाय प्राय: सर्वत्र दिसून तेतो.

रथसप्तमी

   ॐ
रथसप्तमी
माघ शुध्द सप्तमीला रथसप्तमी म्हणातात.हा
दिवस सूर्यदेवाप्रीत्यर्थ पाळावा असे भविष्यादिक
पुराणात सांगितले आहे.सूर्य हा एक तेजोमय गोल
आहे व त्याच्याभोवती पृथ्वीसारखे इतर कित्येक
गोल फिरत असतात हे खरे आहे.तथापि सूर्याकडून
मानवी सुखास साह्यभूत अशा गोष्टी घडून येत
असल्यामुळे त्याला प्राचीनकाळी देव मानू लागले व
अर्थातच त्याची पूजा सुरु झाली. सूर्यापासनेचा
मुख्य हेतू आरोग्य व तदनुषंगाने उत्पन्न होणारे सुख
भोगावे हा आहे.
हा मन्वतराचा पहिला दिवस असून या दिवशी
सूर्यनारायणाची स्वारी सात घोडे जुंपिलेल्या नवीन
रथातून आकाशमार्गाने फिरावयास निघते या समजुतीने
त्याला रथसप्तमी हे नाव मिळाले आहे.

               DSCF2703

मेरीची जीत

    ॐ
मेरीची जीत
ऑलिम्पिक पदक निश्चित (निश्र्चित)
अभिनंदन !
ऑलिम्पिक मध्ये प्रथम च समावेश आलेल्या महिला बॉक्सिंग मध्ये
भारताचे आशास्थान असलेल्या जगज्जेत्या कोमने पहिले पदक निश्चित केले आहे.
उपांत्यपूर्व फेरीत ५१ किलो वजनी गटात ट्युनिशिया च्या मारुआ रहाली हिच्यावर १५-६
अशी माता करीत मेरिने उपांत्य फेरीत धादक मारली.शेवट च्या फेरीत खेळ उंचावत
मेरीने आणखी ४ गुण मिळवले मिळविले व दिमाखदार विजय मिळविला .
ही माहिती महाराष्ट्र टाइम्स मुंबई मंगळवार ७ ऑगस्ट २०१२. १ पहिला पाना मध्ये आहे

                          DSCF2717

श्रीमंगळागौरीची आरती

      ॐ
श्रीमंगळागौरीची आरती
जयदेवी मंगळागौरी || ओंवाळीन सोनियाताटीं ||
दिवे माणिकांच्या वाती ||हिरेया मोती ज्योती || धृ o ||
मगंलमूर्ती उपजली कार्या || प्रसन्न झाली अल्पायुषी राया ||
तिष्ठली राजाबाली || अयोपण द्दावया || जय o || १ ||
पूजेला ग आणिती जाइजुइच्या कळ्या सोळा तिकटी सोळा दुर्वा ||
सोळा परीची पत्री || जाई जुई आबुल्या || शेवंती नागचाफे ||
पारिजातकें मनोहर || गोकर्ण महाफुलें || नंदेटें तगरें ||
पूजेला ग आणिली जय o ||साळीचे तांदूळ मुगाची डाळ ||
आळणी खिचडी रांधिती नार || आपुल्या पतीलागीं ||
सेवा करिती फार || जय o || ३ ||डुमडुमें डुमडुमें वाजंत्री वाजती ||
कळावी कांकणें गौरीला शोभती || शोभती बाजुबंद ||
कानीं कापांचे गवे || ल्यायली अंबा शोभे || जय o || ४ ||
न्हाउनी माखुनी मौनी बैसली || पाटावाची चोळी क्षीरोदक नेसली ||
स्वच्छ बहुत होऊनी || अंबा पुजूं लागली || जय o || ५ ||
सोनियाचे ताटी घातिल्या पंचारती || मध्यें उजळती कापुराच्या वाती ||
करा धूप दीप || आतां नैवेद्द षडूस पक्वानें || ताटीं भरा बोनें जय o ||६ ||
लवलाहें तिथें कासी निघाली || माउली मंगळागौर भिजवूं विसरली ||
मागुती परतुनिया आली || अंबा स्वयंभू देखिली || देऊळ सोनियाचें ||
खांब हिरीयांचे || वरती कळस मोतियांचा || जय O || ७ ||

                           DSCF2711  DSCF2710

सूर्याष्टकम्


सूर्याष्टकम्
श्रीगणेशाय नम: || सांब उवाच ||
आदिदेव नमस्तुभ्यं प्रसीद मम भास्कर |
दिवाकर मनस्तुभं प्रभाकर नमो S स्तु ते || १ ||
सप्ताश्र्वथमारुढं प्रचण्डं कश्यपात्मजम् |
श्रेतपद्मधरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् || २ ||
लोहितं रथमारूढं सर्वलोकपितामहम् |
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् || ३ ||
त्रैगुण्यं च महाशूरं ब्रह्माविष्णुमहेश्र्वरम् |
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रनमाहम् || ४ ||
बृंहितं तेज:पुंज च वायुमाकाशमेव च |
प्रभुं च सर्व लोकानां तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् || ५ ||
बंधूकपुष्पसंकाशं हारकुंडलभूषितम् |
एकचक्रधरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् || ६ ||
तं सूर्यं जगत्कार्तारं महातेजा:प्रदीपनम् |
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ||७ ||
तं सूर्यं जगतां नाथं ज्ञानविज्ञानमोक्षदम् |
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् || ८ ||
सूर्याष्टकं पठेन्नित्यं ग्रहपीडाप्रणाशनम् |
अपुत्रो लभते पुत्रं दिरिद्रो धनवान्भवेत् || ९ ||
आमिषं मधुपानं च य: करोति रवेद्रिने |
सप्तजन्म भवेद्रोगी प्रतिजन्म दरिद्रता || १० ||
स्त्रितैलमधूमांसानि यत्यजेत्तु रवेद्रिने |
न व्याधि:शोकदारिद्रयं सूर्यलोकं स गच्छति || ११ ||
|| इति श्रीसूर्यंष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ||

%d bloggers like this: