आपले स्वागत आहे!

Archive for डिसेंबर 12, 2018

आई / ( वहिनी )

किशोर कुलकर्णी जळगाव पत्रकार ! यांच !

आज आमची आई पुस्तक प्रकाशन आहे.

त्या निमित्त मी

माझी आई चि आठवण लिहिली आहे.

आम्ही पूर्वी हैद्राबादला एकत्र सर्वजण राहत होतो. मी सरकारी शाळेत सातवीतं शिकत होते. मुलींची शाळा होती. शाळेच गॅदारिंग होत. शाळेच्या बाईंनी मला शाळा सुटल्यावर थांबायला सांगितले मी पहिल्यांदा घाबरले पण थांबले. शाळेच्या छोट्या मैदानात सर्व बाई ऊभ्या होत्या. माझं राहणं पाहून ही मुलगी शिवाजी च काम करण्यास ठीक दिसते. असं त्यांच्यात बोलण झाल. मला काहिच कळलं नाही माझ्या कडून शिवाजी सारखी तयारी करून घेतली. मी घरी सौ. वहिनी (आई ) ला सांगितले. हॉलं मध्ये वेळेवर गेले. मेकप शिवाजी चे पोशाख केला. स्टेज वर मी व ईतर सर्वजण होते. हॉलं मध्ये कलेक्टर ईतर बरीच मोठी मोठे उच्च लोक होते. माझं काम चांगलं झाल. सर्वांनी टाळ्या वाजविल्या. सौ. वहिनी (आई) पण होती.

त्यावेळा मी लहान काळी सावळी खूपच सरळं नाकं होतं एकदम शिवाजी च दिसले. मेकप पण चांगला झाला होता.

मला आजही मी शिवाजी च काम केल्याचं आठवतं. घरी जाताना मेकप खूपं पुसायचा प्रयत्न केला होता. कोणी काही म्हणेल का म्हणून त्यावेळा अशी काम आवडतं नसतं. पण आज मला खूपच छान वाटतं आहे. नाकं खूपच सरळं असल्या मूळे त्याचा उपयोग चांगला झाला

माझ शिवाजी च काम झाल. मी मेकप धुवूत होते
तेवढ्या त आई ( वहिनी ) म्हणाली असू दे !

आई च कित्ती लक्ष असत काय काम केल व
ते असू दे म्हणण

आई मुला कडे बार काईने लक्ष देते
चांगल काम ला चांगल लक्ष देते

vahini_thumb3.jpg

39983986_1103759853134117_8044424422003572736_n

%d bloggers like this: